Praca zdalna w celu przeciwdziałania COVID-19 również po 4 września br.

Praca zdalna w Tarczy Antykryzysowej

W celu przeciwdziałania COVID-19 pracodawca może polecić pracownikowi wykonywanie przez określony czas pracy zdalnej. Pierwsza, bardzo ogólna regulacja dotycząca pracy zdalnej została wprowadzona już na początku pandemii, tj. od 8 marca 2020 w tzw. Tarczy Antykryzysowej. Doprecyzowanie sposobu i zasad wykonywania pracy zdalnej nastąpiło w Tarczy 4.0, która weszła w życie 24 czerwca 2020 roku. Ustawodawca wskazał m.in., że pracę zdalną mogą wykonywać osoby posiadające umiejętności, możliwości techniczne i lokalowe do wykonywania takiej pracy. Na pracodawcę nałożono natomiast obowiązek zapewnienia narzędzi i materiałów niezbędnych do wykonywania pracy zdalnej oraz jej obsługę logistyczną.

W obowiązującej wersji Tarczy przepisy dotyczące pracy zdalnej tracą moc po upływie 180 dni od dnia wejścia w życie ustawy, czyli wykonywanie pracy zdalnej jest możliwe do 4 września 2020 r. włącznie.

Przedłużenie pracy zdalnej

Potrzebę wydłużenia możliwości wykonywania pracy zdalnej zgłosiło wiele organizacji zrzeszających pracodawców. Organizacje postulują konieczność stosownego uregulowania pracy zdalnej w kodeksie pracy oraz ustalenia jej relacji do telepracy. Nad wprowadzeniem odpowiednich rozwiązań w Kodeksie Pracy obecnie pracuje Zespół Prawa Pracy w ramach Dialogu Społecznego, jednak już teraz planowane jest przedłużenie możliwości wykonywania pracy zdalnej.

W projekcie ustawy o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw (druk sejmowy nr 430), zaproponowano możliwość pracy zdalnej w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w okresie 3 miesięcy po ich odwołaniu. 

Omawiany projekt został przyjęty przez Sejm 24 lipca 2020 r. i został skierowany do Senatu. Będziemy informować o dalszych etapach pracy nad ustawą.